محاصره مؤثر ایران بر تنگه هرمز کشورهای صادرکننده نفت خلیج فارس را به سوی انتخاب میان پرداخت عوارض عبور یا سرمایه‌گذاری سنگین در مسیرهای جایگزین سوق داده است.

جنگ اخیر، پیامدهایی اقتصادی در مقیاس منطقه‌ای و جهانی برجای گذاشته که اثرات آن برای سال‌ها محسوس خواهد بود. اگرچه ایالات متحده به دلیل برخورداری از منابع طبیعی گسترده، نسبت به اروپا و آسیا آسیب‌پذیری کمتری دارد، اما تبعات تورمی این درگیری دامنگیر تمامی اقتصادها خواهد شد.

وزارت انرژی آمریکا روز جمعه اعلام کرد که ۸.۴۸ میلیون بشکه نفت خام از ذخایر استراتژیک نفتی (SPR) را به‌صورت وام در اختیار چهار شرکت انرژی و بازرگانی قرار داده است؛ اقدامی که دومین آزادسازی از این ذخایر در چارچوب تلاش واشنگتن برای مهار افزایش قیمت نفت در جریان جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی با ایران به‌شمار می‌رود.

قیمت مس در ماه ژانویه با عبور از مرز ۱۴ هزار دلار به‌ازای هر تن در بورس فلزات لندن (LME) به بالاترین سطح تاریخی خود رسید. این رشد چشمگیر تحت تأثیر افزایش تقاضا، پیش‌بینی کسری عرضه و انتظارات از تداوم رشد اقتصادی جهانی شکل گرفت.

تازه‌ترین داده‌های دولت آمریکا نشان می‌دهد جنگ در خاورمیانه و اختلال در تنگه هرمز موجب شده است تورم انرژی در ایالات متحده طی ماه مارس ۲۰۲۶، بزرگ‌ترین افزایش ماهانه خود از سال ۲۰۰۵ را ثبت کند؛ تحولی که بار دیگر شوک‌های ژئوپلیتیک را به کانون نگرانی‌های اقتصادی بازگردانده است.

بازار جهانی نفت وارد مرحله‌ای از رقابت بی‌سابقه و فشرده برای دستیابی به بشکه‌های نفت خام شده است؛ وضعیتی که این رسانه از آن به‌عنوان یک رقابت «جنون‌آمیز» یاد می‌کند.

طلا همواره به‌عنوان یکی از مطمئن‌ترین پناهگاه‌های سرمایه‌گذاری شناخته شده است. در دوره‌هایی که بازار سهام پرنوسان می‌شود و نرخ تورم افزایش می‌یابد، سرمایه‌گذاران معمولاً بخشی از سرمایه خود را به طلا و نقره اختصاص می‌دهند.

اعلام آتش‌بس دو هفته‌ای در خلیج‌فارس و وعده «بازگشایی کامل، فوری و ایمن تنگه هرمز» از سوی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، موجی از آسودگی را در بازارهای انرژی ایجاد کرد. واکنش معامله‌گران سریع و شدید بود؛ به‌گونه‌ای که قیمت نفت برنت بلافاصله ۱۲ درصد سقوط کرد و از ۱۰۳ دلار به ۹۱ دلار در هر بشکه رسید.

اداره آمار کار آمریکا در تازه‌ترین گزارش خود نخستین ارزیابی رسمی از پیامدهای اقتصادی جنگ با ایران را منتشر کرده است.

رویدادهای اخیر در خاورمیانه، از جمله بسته شدن تنگه هرمز و ناامنی فزاینده در دریای سرخ، نشان داده‌اند که آزادی ناوبری در آب‌های بین‌المللی دیگر یک اصل تضمین‌شده نیست و حتی قدرت‌های بزرگ نیز توان تأمین امنیت کامل عبور کشتی‌ها را ندارند.