بخش معدن و صنایع معدنی بهعنوان یکی از ارکان پیشران تولید، اشتغال و ارزآوری، بیش از بسیاری از حوزههای اقتصادی به پایداری زیرساختهای انرژی وابسته است. هرگونه اختلال در تأمین برق این بخش، نهتنها روند استخراج و تولید را با وقفه مواجه میکند، بلکه زنجیره تأمین، فعالیت واحدهای فرآوری، برنامههای توسعهای، تعهدات صادراتی و بهرهوری واحدهای صنعتی و معدنی را نیز تحت تأثیر قرار میدهد. از این منظر، تأمین پایدار انرژی برای معدن و صنایع معدنی صرفاً یک مطالبه اجرایی یا مقطعی نیست، بلکه ضرورتی راهبردی برای حفظ جریان تولید، صیانت از سرمایهگذاریهای انجامشده و جلوگیری از تحمیل هزینههای مضاعف به بنگاههای تولیدی به شمار میرود.