بازار جهانی مواد معدنی حیاتی در حال ورود به مرحلهای تازه از بازآرایی ساختاری است؛ مرحلهای که در آن تنوعسازی زنجیرههای تأمین و کاهش ریسک تمرکز به اولویت اصلی کشورها و اقتصادهای بزرگ تبدیل شده است. نتیجه این روند، شکلگیری شبکهای روبهگسترش از توافقهای دوجانبه و منطقهای در حوزه معدن و مواد خام است که اغلب خارج از چارچوب قدرتهای مسلط سنتی بازار منعقد میشوند.
