بزرگترین خوشه نیروگاه خورشیدی جهان در چین؛ فراتر از تولید برق
بزرگترین خوشه نیروگاههای خورشیدی جهان در استان چینگهای چین، علاوه بر تولید نزدیک به ۱۷ هزار مگاوات برق پاک، با بهبود شرایط محیطزیستی و افزایش تنوع زیستی، تصویر تازهای از پیوند انرژی تجدیدپذیر و احیای اکوسیستمها ارائه کرده است.
به گزارش معدننیوز، بزرگترین خوشه نیروگاههای خورشیدی جهان در استان چینگهای چین، علاوه بر تولید نزدیک به ۱۷ هزار مگاوات برق پاک، با بهبود شرایط محیطزیستی و افزایش تنوع زیستی، تصویر تازهای از پیوند انرژی تجدیدپذیر و احیای اکوسیستمها ارائه کرده است.
بزرگترین خوشه نیروگاههای خورشیدی جهان در استان چینگهای (Qinghai) چین و در ارتفاعات دورافتاده فلات تبت قرار دارد؛ پروژهای عظیم که وسعت آن از بزرگترین مزرعه خورشیدی ایالات متحده نیز فراتر رفته و بهعنوان یکی از شاخصترین ابرپروژههای انرژی تجدیدپذیر چین شناخته میشود.
دولت چین این مجموعه را در راستای راهبرد حرکت بهسوی آیندهای با تولید غالب برق از منابع پاک توسعه داده است؛ راهبردی که همزمان امنیت انرژی و کاهش انتشار کربن را دنبال میکند.
بر اساس گزارش نیویورک تایمز، خوشه خورشیدی چینگهای دارای ظرفیتی نزدیک به ۱۷ هزار مگاوات است. با این حال، اهمیت این پروژه تنها به مقیاس تولید انرژی محدود نمیشود و تأثیرات محیطزیستی آن نیز توجه پژوهشگران را به خود جلب کرده است.
بهبود شرایط محیطزیستی و تقویت تنوع زیستی
مطالعهای که در نشریه علمی Nature منتشر شده، نشان میدهد حضور هزاران کیلومتر پنل خورشیدی در این منطقه بیابانی، تغییرات معناداری در اکوسیستم اطراف ایجاد کرده و حتی به افزایش تنوع زیستی کمک کرده است.
در این پژوهش، طیف گستردهای از شاخصهای محیطزیستی مورد بررسی قرار گرفته است که از جمله آنها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
میزان مواد مغذی خاک در اطراف نیروگاهها
تنوع گونههای گیاهی و میکروبی
سطح رطوبت هوای پیرامون پنلهای خورشیدی
نتایج تحقیق نشان میدهد استقرار پنلهای خورشیدی موجب افزایش رطوبت خاک شده و این موضوع، ساختار فیزیکی خاک را نیز تحت تأثیر قرار داده است. به باور پژوهشگران، این افزایش رطوبت دو علت اصلی دارد:
نخست، جذب بخش قابلتوجهی از تابش خورشید توسط پنلها که منجر به کاهش تبخیر آب از سطح خاک زیر آنها میشود؛ دوم، شستوشوی منظم پنلهای خورشیدی که بهطور غیرمستقیم باعث افزایش رطوبت خاک اطراف میشود.
این یافتهها نشان میدهد که ابرپروژههای خورشیدی، در صورت طراحی و مدیریت صحیح، میتوانند فراتر از تولید برق پاک عمل کرده و به احیای اکوسیستمهای خشک و بیابانی و بهبود تنوع زیستی کمک کنند؛ موضوعی که میتواند الگوی جدیدی برای توسعه انرژی تجدیدپذیر در مناطق کمآب جهان باشد.