افزایش ۶۶ درصدی نرخ گاز، تناقض با سیاست حمایت از تولید/ تصمیمات غیرقابل پیشبینی در حوزه انرژی، صادرات فولاد را هدف گرفته است
معاون بهرهبرداری فولاد مبارکه در خصوص افزایش ۶۶ درصدی نرخ گاز برای صنایع فولادی گفت: چگونه میتوان از جهش تولید سخن گفت، در حالی که مهمترین مزیت رقابتی صنعت فولاد، یعنی انرژی، با تصمیمات غیرقابل پیشبینی تضعیف میشود؟
به گزارش معدننیوز، معاون بهرهبرداری فولاد مبارکه در خصوص افزایش ۶۶ درصدی نرخ گاز برای صنایع فولادی گفت: چگونه میتوان از جهش تولید سخن گفت، در حالی که مهمترین مزیت رقابتی صنعت فولاد، یعنی انرژی، با تصمیمات غیرقابل پیشبینی تضعیف میشود؟
غلامرضا سلیمی، معاون بهرهبرداری فولاد مبارکه، با انتقاد از افزایش ۶۶ درصدی نرخ گاز برای صنایع فولادی، این تصمیم را نه یک اقدام صرفاً اقتصادی، بلکه ضربهای مستقیم به ستون فقرات تولید کشور دانست و تأکید کرد: صنعت فولاد ایران بر پایه مزیت نسبی گاز طبیعی شکل گرفته و توسعه یافته و تضعیف این مزیت، تبعات گستردهای برای کل اقتصاد به همراه خواهد داشت.
وی با اشاره به جایگاه ایران در میان ۱۰ تولیدکننده بزرگ فولاد جهان اظهار کرد: بخش مهمی از این موفقیت مرهون بهرهگیری از روش احیای مستقیم (DRI) و دسترسی به انرژی رقابتی بوده است. اکنون این پرسش جدی مطرح است که با چه منطقی، مزیت اصلی این صنعت با افزایش ناگهانی ۶۶ درصدی نرخ گاز تضعیف میشود؟
سلیمی با بیان اینکه در فرآیند احیای مستقیم، گاز طبیعی ماده اولیه تولید آهن اسفنجی است، تصریح کرد: سهم انرژی در بهای تمامشده آهن اسفنجی قابل توجه است و افزایش اخیر نرخ گاز میتواند تا حدود ۳۰ درصد قیمت تمامشده این محصول را افزایش دهد.
به گفته وی، پیامدهای مستقیم این تصمیم شامل افزایش قیمت داخلی آهن اسفنجی، فشار مضاعف بر واحدهای فولادسازی، کاهش حاشیه سود تولیدکنندگان و افزایش ریسک تعطیلی واحدهای کوچک و متوسط خواهد بود.
معاون بهرهبرداری فولاد مبارکه با اشاره به اینکه فولاد خام در کورههای قوس الکتریکی وابسته به آهن اسفنجی تولید میشود، افزود: با افزایش قیمت DRI، هزینه تولید شمش فولادی نیز افزایش مییابد؛ این در حالی است که بازار داخلی در سال جاری با رکود مواجه بوده و قیمت جهانی فولاد نیز تحت فشار رقابت شدید کشورهایی همچون چین و روسیه قرار دارد.
وی تأکید کرد: در چنین شرایطی، تولیدکننده ایرانی نه امکان تحمیل افزایش قیمت به بازار را دارد و نه توان تحمل کاهش شدید سود را. در نتیجه، افت صادرات، از دست رفتن بازارهای منطقهای، کاهش ارزآوری و افزایش فشار مالی بر شرکتها از پیامدهای محتمل این سیاست خواهد بود.
سلیمی با اشاره به تأکیدات مکرر بر حمایت از تولید در سیاستهای کلان اقتصادی کشور گفت: در عمل، تولیدکننده با افزایش ناگهانی هزینه انرژی، محدودیتهای گاز در زمستان، قطعی برق در تابستان، رکود بازار داخلی و فشارهای مالیاتی و هزینههای مالی مواجه است.
وی افزود: چگونه میتوان از جهش تولید سخن گفت، در حالی که مهمترین مزیت رقابتی صنعت فولاد، یعنی انرژی، با تصمیمات غیرقابل پیشبینی تضعیف میشود؟
معاون بهرهبرداری فولاد مبارکه هشدار داد که تبعات این تصمیم فراتر از صنعت فولاد خواهد بود و کل اقتصاد را تحت تأثیر قرار میدهد. به گفته وی، افزایش قیمت تمامشده مسکن و پروژههای عمرانی، رشد هزینه در صنایع پاییندستی، کاهش اشتغال در زنجیره فولاد، افت سرمایهگذاری جدید و حرکت سرمایه به سمت فعالیتهای غیرمولد از جمله پیامدهای قابل پیشبینی این سیاست است.
سلیمی در پایان خاطرنشان کرد: اگر مزیت انرژی ایران در صنعت فولاد حذف شود، تولید به روش احیای مستقیم دیگر توجیه اقتصادی نخواهد داشت و سرمایهگذاریهای چند ده میلیارد دلاری انجامشده در این زنجیره در معرض کاهش بازدهی قرار میگیرد. حمایت از تولید، در گرو ثبات سیاستگذاری و حفظ مزیتهای رقابتی است؛ در غیر این صورت، نتیجهای جز کاهش تولید، افت صادرات و تعمیق رکود حاصل نخواهد شد.