طلا در دوران امپراتوری هخامنشی (۵۵۰-۳۳۰ پیش از میلاد) تنها یک فلز زینتی نبود، بلکه ستون فقرات قدرت اقتصادی و سیاسی ایران باستان محسوب میشد؛ امپراتوریای که با مدیریت منابع عظیم و ضرب سکههای استاندارد، اقتصاد جهانی باستان را تحت کنترل داشت.
