اقتصاد جهانی ۲۰۲۶ برای آمادهها فرصتساز و برای غافلان تهدیدآفرین است
محمدرضا بهرامن، نایبرئیس اتاق ایران، با تحلیل روندهای ژئوپلیتیکی، فناوری و زنجیره تأمین جهانی تأکید کرد: سال ۲۰۲۶ دورهای بینابینی، پرریسک و چندلایه است که موفقیت در آن به سرعت تطبیق و تصمیمسازی دادهمحور وابسته خواهد بود.
به گزارش معدننیوز، محمدرضا بهرامن، نایبرئیس اتاق ایران، با تحلیل روندهای ژئوپلیتیکی، فناوری و زنجیره تأمین جهانی تأکید کرد: سال ۲۰۲۶ دورهای بینابینی، پرریسک و چندلایه است که موفقیت در آن به سرعت تطبیق و تصمیمسازی دادهمحور وابسته خواهد بود.
با شدت گرفتن تحولات ژئوپلیتیکی، فشارهای اقتصادی و جهشهای فناورانه، تحلیل آینده اقتصاد جهانی به یکی از مهمترین دغدغههای تصمیمگیران و فعالان اقتصادی تبدیل شده است. سال ۲۰۲۶ بر اساس الگوهای متعارف رونق یا رکود قابل توصیف نیست؛ بلکه اقتصادی چندلایه و پیچیده است که همزمان حامل فرصتها و تهدیدهای جدی برای کشورها و بنگاههاست. در چنین وضعیتی، سازمانها ناگزیرند استراتژیهای خود را بازتعریف کرده و از رویکردهای خطی فاصله بگیرند و به سمت تصمیمگیریهای سریع، منعطف و مبتنی بر تحلیل داده حرکت کنند.
در همین چارچوب، محمدرضا بهرامن، نایبرئیس اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران و رئیس خانه معدن ایران، با ترسیم تصویری واقعبینانه از آینده اقتصاد جهان اظهار کرد: اقتصاد جهانی نه در شرایط بحران کامل است و نه در وضعیت ثبات پایدار؛ بلکه در یک «مرحله بینابینی پرریسک» قرار دارد. به گفته او، رشد اقتصادی وجود خواهد داشت اما این رشد محدود، رقابتیتر و همراه با پیچیدگیهای فزاینده خواهد بود.
وی با اشاره به روندهای کلان اثرگذار بر اقتصاد جهان افزود: در این فضا، میزان منابع یا اندازه بازار دیگر تعیینکننده اصلی موفقیت نیست؛ بلکه سرعت تطبیق، قدرت تصمیمسازی و توان تحلیل داده، نقش محوری پیدا کرده است. بهرامن هشدار داد: بنگاههایی که این تغییرات را نادیده بگیرند، از چرخه رقابت حذف خواهند شد.
نایبرئیس اتاق ایران همچنین با تأکید بر بازگشت نقش راهبردی انرژی در اقتصاد جهانی گفت: تحولات ژئوپلیتیکی اخیر نشان داده انرژی همچنان یکی از تعیینکنندهترین عوامل اثرگذار بر تولید، تجارت و سرمایهگذاری است و هر نوسان آن میتواند ساختارهای اقتصادی را تحت تأثیر قرار دهد.
او در بخش دیگری از سخنان خود به بازآرایی زنجیرههای تأمین جهانی اشاره کرد و افزود: جهان از الگوی ساده جهانیسازی عبور کرده و اکنون در ساختاری قرار دارد که در آن ملاحظات اقتصادی، سیاسی و امنیتی همزمان نقشآفرینی میکنند. ازاینرو، تنوعبخشی به منابع تأمین و بازارها ضرورتی راهبردی و نه یک انتخاب است.
بهرامن با اشاره به نقش فزاینده فناوری و هوش مصنوعی تصریح کرد: مزیت رقابتی بیش از هر زمان دیگری به توان تحلیل داده، دیجیتالسازی و تصمیمسازی هوشمند وابسته شده و عقبماندن از این حوزه میتواند هزینهزا و جبرانناپذیر باشد.
او همچنین با اشاره به افزایش سطح نااطمینانی جهانی و کاهش نقش حمایتی دولتها گفت: در فضای جدید، مسئولیت بقا و رشد بیش از گذشته بر دوش بنگاههاست و وابستگی به حمایتهای گسترده دولتی دیگر پاسخگو نیست.
وی در جمعبندی سخنان خود مدیریت در عصر جدید را نیازمند سناریونویسی چندگانه، تمرکز بر تابآوری، افزایش بهرهوری و تصمیمگیری سریع دانست و تأکید کرد: «اقتصاد جهانی ۲۰۲۶ اقتصادی است که برای آمادهها فرصتساز و برای غافلان تهدیدآفرین خواهد بود.»