واحد SVC کوره فولاد شادگان با تکیه بر توان داخلی راهاندازی شد
واحد جبرانساز توان راکتیو استاتیکی (SVC) کوره قوس الکتریکی فولادسازی شادگان با اتکا به تخصص داخلی و بدون حضور پیمانکار خارجی راهاندازی شد؛ پروژهای راهبردی که پایداری شبکه، کیفیت توان و ظرفیت تولید را بهطور کامل متحول کرد.
به گزارش معدننیوز، واحد جبرانساز توان راکتیو استاتیکی (SVC) کوره قوس الکتریکی فولادسازی شادگان با اتکا به تخصص داخلی و بدون حضور پیمانکار خارجی راهاندازی شد؛ پروژهای راهبردی که پایداری شبکه، کیفیت توان و ظرفیت تولید را بهطور کامل متحول کرد.
واحد جبرانساز توان راکتیو استاتیکی (Static Var Compensator – SVC) کوره قوس الکتریکی فولادسازی شادگان با تکیه بر توان مهندسی داخلی و پس از خروج پیمانکار خارجی از پروژه، با موفقیت به مدار بهرهبرداری وارد شد؛ دستاوردی که نماد روشنی از تابآوری صنعتی، خوداتکایی فنی و غلبه تخصص بومی بر محدودیتهای تحمیلی خارجی محسوب میشود.
کوره قوس الکتریکی بهطور ذاتی یکی از نامطلوبترین مصرفکنندگان شبکه برق است. بدون وجود سامانه SVC، این نوع بار غیرخطی منشأ نوسانات شدید ولتاژ، فلیکر، افت ضریب توان، افزایش هارمونیکها و در نهایت تحمیل جرائم سنگین توان راکتیو به صنعت میشود. چنین شرایطی نهتنها کیفیت توان شبکه منطقهای را مختل میکند، بلکه مصرفکنندگان همجوار را نیز تحت تأثیر قرار داده و بخش قابلتوجهی از ظرفیت ترانس بالادست بلااستفاده میماند؛ پیامدهایی که به ناپایداری قوس، افزایش زمان ذوب، استهلاک تجهیزات و محدودیت تولید میانجامد.
با ورود واحد SVC به مدار، این معادله بهطور بنیادین تغییر میکند. این سامانه با جبران دینامیکی توان راکتیو، کاهش فلیکر و کنترل هارمونیکها، «Dirty Bus» یا باس کثیف کوره را به باسی پاک و قابل قبول از دید شبکه برق تبدیل میکند. نتیجه این اصلاح اساسی، تثبیت ولتاژ، آزادسازی ظرفیت ترانس، پایداری قوس الکتریکی، کاهش زمان ذوب و ارتقای تولید از حالت محدود و پرریسک به بهرهبرداری پایدار و اقتصادی است؛ تا جایی که سازمان برق نیز در چنین شرایطی، مجوز بارگیری کامل کوره را صادر میکند.
پروژهای که رها شد؛ مسیری که متوقف نماند
سیستم SVC فولاد شادگان در ابتدا توسط یک شرکت خارجی تأمین شده بود، اما با آغاز جنگ ۱۲روزه و تشدید نااطمینانیها، پیمانکار خارجی پروژه را نیمهتمام رها کرد. طراح و تیم پشتیبانی تحت هیچ شرایطی حاضر به حضور در ایران، انجام تستها یا فرآیند راهاندازی نشدند. مستندات فنی ناقص بود، مانیتورینگ مناسبی پیشبینی نشده و پروژه در یکی از گلوگاههای حیاتی تولید متوقف مانده بود.
در این مقطع، تصمیمی سرنوشتساز اتخاذ شد: اتکا به توان داخلی.
لازم به توضیح است که پروژه SVC، پروژهای مستقل و مکمل در مسیر تأمین برق پایدار کوره قوس الکتریکی فولادسازی شادگان محسوب میشود و ارتباطی با فرآیند راهاندازی اولیه واحد فولادسازی ندارد؛ واحدی که پیشتر نیز با تکیه کامل بر توان متخصصان داخلی و بدون حضور کارشناسان خارجی به بهرهبرداری رسیده بود. هدف از اجرای SVC، ارتقای کیفیت توان، رفع محدودیتهای شبکه و امکان بارگیری کامل کوره بوده است.
با درخواست مدیریت پروژه و ورود یک تیم مجرب از متخصصان داخلی، شامل کارشناسان باسابقه فولاد خوزستان و همراهی شرکت دانشبنیان جهانفولادآگاه، فرآیند احیای پروژه آغاز شد. تیمی متشکل از مهندسانی با تجربه عملیاتی گسترده در صنعت فولاد و شبکههای قدرت که بدون اتکا به سازنده خارجی، مسیر پیچیده راهاندازی را گامبهگام پیش بردند.
در تحقق این دستاورد مهم، ابراهیم محمودی و مهدی کلاهکج از کارشناسان فولاد خوزستان و همچنین سیفاله آگاه، رضا شکوری و جلیل زرینآبادی از شرکت دانشبنیان جهانفولادآگاه، نقشی تعیینکننده در عبور از چالشهای فنی و به سرانجام رسیدن راهاندازی واحد SVC فولاد شادگان ایفا کردند؛ متخصصانی که در شرایط سخت، همچون سربازان صنعت، پروژهای راهبردی را از توقف نجات داده و به بهرهبرداری رساندند.
فراتر از یک پروژه؛ پیامی روشن برای صنعت
راهاندازی واحد SVC فولاد شادگان، آن هم کمتر از دو ماه پس از خروج پیمانکار خارجی، صرفاً یک موفقیت فنی نیست؛ بلکه سند زندهای از ظرفیت مهندسی ایران و گواهی روشن بر این حقیقت است که هر کجا به دانش فنی، تجربه میدانی و تخصص داخلی اعتماد شده، نتیجه نهتنها قابل قبول، بلکه درخشان بوده است.
در روزگاری که تحریمها، نااطمینانیها و محدودیتهای خارجی صنعت را هدف گرفتهاند، فولاد شادگان پیام روشنی مخابره کرد:
میتوان ایستاد، میتوان ساخت و میتوان گلوگاههای حیاتی تولید را با تکیه بر توان ملی از سر راه برداشت.
این گزارش، روایتی است از امید؛ از صنعتی که هنوز نفس میکشد، میآموزد و پیش میرود.