رشد ۶.۲ درصدی تولید فولاد میانی ایران در سال ۱۴۰۴؛ جهش آهن اسفنجی و افت مقاطع طویل
طبق آمار انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران، تولید فولاد میانی در سال ۱۴۰۴ با رشد ۶.۲ درصدی به ۳۲ میلیون تن رسید؛ رشدی که با وجود محدودیتهای انرژی و رخداد دو جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان محقق شده است.
به گزارش معدننیوز، آمارهای جدید انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران نشان میدهد تولید فولاد میانی کشور در سال ۱۴۰۴ با وجود محدودیتهای انرژی و در سایه مدیریت تولید، تابآوری صنعتی و رخداد دو جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان در یک سال، رشد ۶.۲ درصدی داشته است. بر اساس این گزارش، سطح تولید فولاد ایران در سال ۱۴۰۴ به ۳۲ میلیون تن رسیده است.
تقویت زیرساختهای خودتأمینی انرژی و مدیریت بهینه تولید، از عوامل اصلی تثبیت این سطح از تولید عنوان میشود؛ بهگونهای که صنعت فولاد توانسته با وجود چالشهای متعدد، جایگاه خود را حفظ کند.
با این حال، وضعیت زنجیره فولاد در سال ۱۴۰۴ ترکیبی از چالشها و فرصتها را ثبت کرده است. کل تولید محصولات فولادی با افت ۱.۸ درصدی روبهرو شده که ناشی از مشکلات موجود در برخی بخشهای پاییندستی است. در مقابل، تولید آهن اسفنجی رشد قابلتوجه ۱۶ درصدی را ثبت کرده، اما تولید گندله و کنسانتره سنگ آهن همچنان در سطح سال گذشته ثابت ماندهاند.
این عدم توازن نشاندهنده تشدید کمبود مواد اولیه برای برخی واحدهای احیای مستقیم است. تولید آهن اسفنجی، که نیازمند مواد اولیه خاص و باکیفیت است، توانسته از ظرفیتهای جدید بهرهبرداری کند، اما گندله و کنسانتره به رشد مشابهی دست نیافتهاند. با این حال، به دلیل تعطیلی بیش از ۱۴ میلیون تن ظرفیت تولید آهن اسفنجی بهدلیل جنگ تحمیلی سوم، این کمبود بهطور موقت جبران خواهد شد.
در بخش شمش فولادی، رشد ۳.۸ درصدی تولید در سال ۱۴۰۴ ثبت شده است؛ رقمی که در کنار افت ۱.۱ درصدی تولید مقاطع طویل فولادی اهمیت ویژهای دارد. با توجه به نقش صادرات شمش فولادی در درآمدزایی کشور، توسعه صادرات در شرایط کنونی میتواند یک فرصت اقتصادی مهم برای تحقق اهداف صنعت فولاد باشد. فعالسازی ظرفیتهای معطلمانده تولید شمش نیز از گزینههایی است که میتواند کسری فعلی را جبران و صادرات را افزایش دهد.
در حوزه مقاطع تخت، تولید انواع ورقهای فولادی در سال ۱۴۰۴ تقریباً معادل سال گذشته (۱۴۰۳) بوده است. اما تولید اسلب با رشد ۱۰.۲ درصدی همراه شده است. با وجود این، آسیبهای واردشده به برخی شرکتهای تولیدکننده اسلب در جریان جنگ تحمیلی اخیر، موازنه زنجیره مقاطع تخت را مختل کرده و نیاز به واردات اسلب و ورق گرم را بهشدت افزایش داده است.
این شرایط برای صنایع پاییندست که وابسته به ورق گرم و اسلب هستند، چالش قابلتوجهی ایجاد میکند؛ ازاینرو تقویت ظرفیت تولید داخلی و کاهش وابستگی به واردات ضروری به نظر میرسد.
در مجموع، صنعت فولاد ایران در سال ۱۴۰۴ نشان داده که با وجود محدودیتهای انرژی، کمبود مواد اولیه و آسیبهای ناشی از جنگ تحمیلی، همچنان توانایی حفظ مسیر رشد را دارد. بهبود مدیریت انرژی، تقویت ظرفیتهای تولید و توسعه صادرات شمش فولادی از عوامل کلیدی تداوم پایداری این صنعت بودهاند. با این حال، چالشهایی مانند نیاز به واردات اسلب و ورق گرم، ناهماهنگی در زنجیره مواد اولیه و آثار جنگ تحمیلی همچنان از مسائل جدی پیشروی صنعت فولاد ایران محسوب میشوند.