تقلا برای حفظ شبکه برق؛ دولتهای آسیایی محدودیتهای زغالسنگ را لغو میکنند
تأثیرات گسترده ناشی از اختلال در عرضه انرژی خاورمیانه، دولتهای آسیایی را به بازنگری فوری در سیاستهای تأمین برق واداشته است. در شرایطی که بسیاری از کشورهای این منطقه با کاهش شدید واردات سوخت مواجه شدهاند، اولویتهای راهبردی به سمت تأمین نیازهای پایه شبکه برق و جلوگیری از خاموشیهای گسترده تغییر یافته است؛ وضعیتی که عملاً روند گذار به انرژیهای پاک را با چالشی جدی روبرو کرده است.
به گزارش معدننیوز، تأثیرات گسترده ناشی از اختلال در عرضه انرژی خاورمیانه، دولتهای آسیایی را به بازنگری فوری در سیاستهای تأمین برق واداشته است. در شرایطی که بسیاری از کشورهای این منطقه با کاهش شدید واردات سوخت مواجه شدهاند، اولویتهای راهبردی به سمت تأمین نیازهای پایه شبکه برق و جلوگیری از خاموشیهای گسترده تغییر یافته است؛ وضعیتی که عملاً روند گذار به انرژیهای پاک را با چالشی جدی روبرو کرده است.
این تحولات، واکنشهای انتقادی کارشناسان اقلیمی را به همراه داشته است. تحلیلگران بر این باورند که تکیه مجدد بر زغالسنگ، علاوه بر تبعات مخرب زیستمحیطی، نشاندهنده شکست سیاستهای انرژی در برابر نوسانات ژئوپلیتیک است. این کارشناسان تأکید دارند که بحران فعلی باید برای دولتها به مثابه یک زنگ خطر عمل کند تا با شتابدهی به سرمایهگذاری در منابع انرژیهای تجدیدپذیر، استقلال انرژی خود را در برابر شوکهای قیمتی و اختلال در زنجیرههای تأمین جهانی تضمین نمایند.
در حالی که بخش بزرگی از نیازهای انرژی آسیا تا پیش از این از خاورمیانه تأمین میشد، اکنون کشورهای متعددی برای جبران این کمبود به سمت استفاده حداکثری از ذخایر و زیرساختهای زغالسنگ حرکت کردهاند. در شرق آسیا، دولت کره جنوبی اعلام کرده است که طرحهای پیشین برای تعطیلی نیروگاههای زغالسنگ را به تعویق میاندازد و محدودیتهای تولید برق از این منبع را لغو کرده است. همزمان در جنوب شرق آسیا، تایلند با افزایش ظرفیت تولید در بزرگترین نیروگاه زغالسنگ خود، تلاش دارد پایداری شبکه ملی را حفظ کند. وضعیت در فیلیپین نیز مشابه است؛ این کشور که در پی تحولات اخیر، شرایط «اضطراری ملی انرژی» اعلام کرده، اکنون استفاده گسترده از نیروگاههای زغالسنگ را بهعنوان راهکار اصلی مقابله با بحران سوخت در دستور کار خود قرار داده است.
در جنوب آسیا نیز که کانون اصلی تقاضای انرژی جهان محسوب میشود، هند بهعنوان کشوری که قریب به ۷۵ درصد برق خود را از طریق زغالسنگ تأمین میکند، به تمامی واحدهای نیروگاهی ابلاغ کرده است که با حداکثر ظرفیت عملیاتی فعالیت کنند تا از هرگونه قطع برنامهریزی شده برق جلوگیری شود.
در بنگلادش نیز سیاستهای مشابهی اتخاذ شده و دولت این کشور طی ماه گذشته میلادی، علاوه بر افزایش تولید داخلی، واردات برق حاصل از زغالسنگ را بهطور چشمگیری ارتقا داده است.
این اقدامات نشان میدهد که در فضای پرتنش کنونی، امنیت انرژی کوتاهمدت بر الزامات بلندمدت زیستمحیطی اولویت یافته و بازگشت به سوختهای فسیلی به امری گریزناپذیر برای بقای اقتصادی تبدیل شده است.