بانک‌های مرکزی عقب نشستند؛ فشار فروش در طلا شدت گرفت

پرهام کریمی

قیمت طلا که طی سه سال گذشته از محدوده ۱۸۱۰ دلار در سال ۲۰۲۳ تا آستانه ۶۰۰۰ دلار در اوایل ۲۰۲۶ صعود کرده بود، اکنون تحت فشار مجموعه‌ای از عوامل بنیادین و تکنیکال وارد یک دوره اصلاحی شده است؛ اصلاحی که به اعتقاد بسیاری از تحلیلگران کاملاً طبیعی و متناسب با رالی قدرتمند سال‌های اخیر است.

به گزارش معدن‌نیوز، قیمت طلا که طی سه سال گذشته از محدوده ۱۸۱۰ دلار در سال ۲۰۲۳ تا آستانه ۶۰۰۰ دلار در اوایل ۲۰۲۶ صعود کرده بود، اکنون تحت فشار مجموعه‌ای از عوامل بنیادین و تکنیکال وارد یک دوره اصلاحی شده است؛ اصلاحی که به اعتقاد بسیاری از تحلیلگران کاملاً طبیعی و متناسب با رالی قدرتمند سال‌های اخیر است.

از نگاه این گروه، افت قیمت تا محدوده ۳۷۰۰ دلار نه تنها بعید نیست، بلکه می‌تواند یک اصلاح کلاسیک پس از جهش بی‌سابقه بازار تلقی شود.

بازار در فاز استراحت قرار گرفته است

با وجود ثبت رشد ۲.۶ درصدی در معاملات اخیر، بازدهی طلا از ابتدای سال ۲۰۲۶ هنوز کمتر از ۴ درصد است؛ نشانه‌ای روشن از کاهش مومنتوم صعودی. تحلیلگران بانک آمریکا معتقدند این رفتار قیمتی بیانگر ورود بازار به مرحله‌ای از تثبیت و اصلاح چندماهه است، نه شروع یک موج صعودی تازه. به گفته آنان، بازار پس از جهش شدید سال‌های اخیر اکنون نیازمند دوره‌ای از استراحت و بازتنظیم است.

دلار و نرخ بهره؛ دو نیروی بازدارنده

دلار قوی و انتظارات رو به افزایش برای بالا ماندن نرخ‌های بهره، دو عامل اصلی فشار بر طلا در ماه‌های اخیر بوده‌اند. در محیطی که بازده اوراق خزانه بالا می‌ماند، نگهداری طلا ــ به‌عنوان دارایی بدون بازده ــ جذابیت کمتری پیدا می‌کند. در چنین شرایطی، جریان‌های خروج سرمایه از بازار طلا شدت می‌گیرد و قدرت خریداران کاهش می‌یابد.

نقطه شروع سقوط؛ اشباع خرید و واکنش سرمایه‌گذاران کوتاه‌مدت

نشانه‌های اصلاح در اوایل ماه مارس نمایان شد؛ زمانی که طلا و به‌ویژه نقره وارد محدوده اشباع خرید شدند. این وضعیت معمولاً پیش‌زمینه اصلاح‌های سریع و عمیق است. با نخستین شوک ریسک‌گریزی، سرمایه‌گذاران کوتاه‌مدت، اهرمی و الگوریتمی به‌سرعت از بازار خارج شدند و همین رفتار موجی، روند نزولی را تشدید کرد؛ الگویی که نمونه آن در بحران مالی ۲۰۰۸ نیز مشاهده شده بود.

عقب‌نشینی بانک‌های مرکزی

تغییر رفتار بازیگران کلیدی، از جمله بانک‌های مرکزی، بر فشارهای نزولی افزوده است. گزارش‌ها حاکی از آن است که لهستان احتمال فروش بخشی از ذخایر طلا برای تأمین هزینه‌های دفاعی را بررسی می‌کند. ترکیه نیز برای حمایت از ارز خود دست به فروش زده و شماری از کشورهای حوزه خلیج فارس به‌دلیل کاهش درآمدهای صادراتی، سرعت خرید طلای خود را کم کرده‌اند. این تغییر رویکرد از سوی خریداران بزرگ، تعادل تقاضا را به زیان قیمت‌ها تغییر می‌دهد.

سناریوی تکنیکال؛ مسیر احتمالی تا ۳۷۰۰ دلار

از منظر تکنیکال نیز نشانه‌ها با سناریوی اصلاح هم‌خوانی دارد. پاول سیانا، استراتژیست بانک آمریکا، می‌گوید طلا وارد فاز اصلاحی موسوم به «موج چهار» شده است؛ الگویی که معمولاً پس از یک صعود گسترده شکل می‌گیرد و می‌تواند چندین ماه ادامه پیدا کند. بر این اساس، فاز اصلاحی فعلی احتمالاً تا سه‌ماهه دوم یا حتی سوم ۲۰۲۶ ادامه خواهد داشت.

در این میان، سطح ۴۰۰۰ دلار به‌عنوان حمایت کلیدی شناخته می‌شود و میانگین متحرک ۵۰ هفته‌ای در حوالی ۳۹۶۷ دلار نیز نقش مهمی در تعیین مسیر آتی بازار دارد. با این حال، در صورت غلبه فشار فروش، افت قیمت تا محدوده ۳۷۰۰ دلار نیز دور از انتظار نیست.

از صعود تاریخی تا آغاز دوره فرسایش

طلا طی سه سال گذشته یکی از پربازده‌ترین دارایی‌های جهانی بوده است، اما اکنون ترکیبی از عوامل شامل دلار قوی، بالا ماندن نرخ‌های بهره، خروج سرمایه‌های کوتاه‌مدت و کاهش تقاضای بانک‌های مرکزی، چشم‌انداز کوتاه‌مدت این بازار را تیره کرده است.

در چنین شرایطی، به نظر می‌رسد بازار طلا بیش از آنکه مهیای یک جهش تازه باشد، وارد دوره‌ای فرسایشی و نوسانی شده است؛ دوره‌ای که می‌تواند صبر و استراتژی سرمایه‌گذاران را به چالش بکشد و مسیر حرکت قیمت را برای چند ماه آینده عمدتاً محدود و کاهشی نگه دارد.