اندونزی غول‌های تجارت جهانی را در بازی خودشان شکست می‌دهد

تحریریه معدن نیوز
اندونزی غول‌های تجارت جهانی را در بازی خودشان شکست می‌دهد

طرح جدید اندونزی برای مدیریت صادرات زغال‌سنگ و روغن پالم، نگرانی معامله‌گران، تولیدکنندگان و خریداران خارجی را افزایش داده و بازار این دو کالای مهم را با ابهام در قراردادها، تامین مالی و زنجیره تامین روبه‌رو کرده است.

به گزارش معدن‌نیوز، طرح جدید اندونزی برای مدیریت صادرات زغال‌سنگ و روغن پالم، نگرانی معامله‌گران، تولیدکنندگان و خریداران خارجی را افزایش داده و بازار این دو کالای مهم را با ابهام در قراردادها، تامین مالی و زنجیره تامین روبه‌رو کرده است.

بازار کالاهای اساسی اندونزی با اعلام طرح جدید مدیریت صادرات، با موجی از ابهام و نگرانی روبه‌رو شده است. بر اساس این طرح، صادرات برخی کالاهای اصلی این کشور از جمله زغال‌سنگ و روغن پالم تحت سازوکار جدیدی مدیریت خواهد شد؛ موضوعی که توجه فعالان بازارهای جهانی، معامله‌گران و تولیدکنندگان را به خود جلب کرده است.

در مرحله نخست، اجرای این طرح از دو کالای مهم یعنی زغال‌سنگ و روغن پالم آغاز می‌شود؛ کالاهایی که اندونزی در بازار جهانی آنها جایگاه قابل توجهی دارد و هرگونه تغییر در روند صادراتشان می‌تواند بر قیمت، قراردادها و زنجیره تامین اثرگذار باشد. با این حال، هنوز جزئیات نهایی این سازوکار اعلام نشده و همین موضوع باعث افزایش نگرانی در میان فعالان بازار شده است.

تولیدکنندگان کالا در اندونزی طی سال‌های گذشته از طریق شبکه گسترده‌ای از نمایندگان، معامله‌گران و شرکت‌های تجاری با خریداران خارجی ارتباط برقرار کرده‌اند. این شبکه شامل شرکت‌های بزرگ چندملیتی مانند گروه ترافیگورا و همچنین شرکت‌های کوچک محلی است. پیوندهای مالی، لجستیکی و تجاری میان این بخش‌ها طی دهه‌ها شکل گرفته و تغییر سریع این ساختار می‌تواند اجرای طرح جدید را با چالش‌های جدی روبه‌رو کند.

در بخش زغال‌سنگ، نقش معامله‌گران کالا بسیار پررنگ است. بسیاری از این معامله‌گران از بانک‌های بین‌المللی تامین مالی می‌کنند و منابع لازم را در اختیار شرکت‌های معدنی کوچک قرار می‌دهند. این شرکت‌ها نیز در مقابل متعهد می‌شوند زغال‌سنگ را در زمان مشخص و با شرایط توافق‌شده تحویل دهند. این مدل تامین مالی برای بسیاری از معادن کوچک حیاتی است؛ زیرا دسترسی آنها به خطوط اعتباری مقرون‌به‌صرفه محدود است.

برخی شرکت‌های بزرگ معدنی اندونزی از جمله پی تی آدارو آندالان و پی تی بایان ریسورسز به منابع اعتباری کافی دسترسی دارند و حدود نیمی از عرضه سالانه ۶۰۰ میلیون تنی زغال‌سنگ این کشور را تشکیل می‌دهند. با این حال، بخش باقی‌مانده تولید میان ده‌ها شرکت کوچک‌تر تقسیم شده است؛ شرکت‌هایی که بسیاری از آنها کمتر از یک میلیون تن در سال تولید دارند و برای ادامه فعالیت به نقدینگی وابسته‌اند.

همین معادن کوچک سهم مهمی در تبدیل اندونزی به یکی از بزرگ‌ترین صادرکنندگان زغال‌سنگ حرارتی جهان دارند. بخش قابل توجهی از این زغال‌سنگ نیز راهی چین می‌شود؛ بازاری که فعالان آن نسبت به تغییرات احتمالی در روند صادرات، هزینه‌ها و اجرای قراردادهای بلندمدت حساسیت بالایی دارند.

به گفته منابع مطلع، برخی شرکت‌های بزرگ تجاری چینی نگرانند که با آغاز فعالیت نهاد جدید مدیریت صادرات، قراردادهای بلندمدت آنها با اختلال، هزینه‌های بالاتر یا الزامات تازه مواجه شود. این نگرانی در حالی مطرح شده که برخی قراردادهای زغال‌سنگ و روغن پالم تا سال ۲۰۲۷ اعتبار دارند و تغییر در ساختار صادرات می‌تواند بر نحوه تمدید یا اجرای آنها اثر بگذارد.

در کنار مسائل قراردادی، چالش‌های اجرایی نیز اهمیت زیادی دارد. نهاد جدید قرار است صادراتی با ارزش حدود ۶۵ میلیارد دلار در سال را مدیریت کند؛ موضوعی که نیازمند سرمایه در گردش قابل توجه، نیروی انسانی گسترده، زیرساخت‌های اجرایی و ارتباطات بین‌المللی قوی است. به گفته افراد آگاه، مدیران این مجموعه پیش از این از برخی معامله‌گران کالا درباره نحوه مدیریت چنین ساختاری مشاوره گرفته‌اند.

در بازار روغن پالم نیز وضعیت مشابهی دیده می‌شود. زنجیره تامین این محصول از کشاورزان خرده‌پا آغاز می‌شود و از طریق نمایندگان، بازرگانان و شرکت‌های بزرگ جهانی مواد غذایی ادامه پیدا می‌کند. شرکت‌هایی مانند ویلمار اینترنشنال و موسیم ماس هولدینگز از بازیگران مهم این بازار محسوب می‌شوند و هرگونه تغییر در سازوکار صادرات می‌تواند بر جریان عرضه، قیمت‌گذاری و تحویل محموله‌ها اثر بگذارد.

نشانه‌های نگرانی در بازار از هم‌اکنون دیده می‌شود. برخی خریداران از بیم کند شدن روند حمل‌ونقل و افزایش ذخایر، در مناقصه‌های اندونزی محتاط‌تر شده‌اند. این موضوع نشان می‌دهد حتی پیش از اجرای کامل طرح، ابهام‌های موجود توانسته بر رفتار معامله‌گران و خریداران اثر بگذارد.

بر اساس گزارش بلومبرگ، پوترا آدیگونا، مدیرعامل موسسه «انرژی شیفت» مستقر در استرالیا، درباره اجرای این طرح گفته است: «این قطعا برای همه مسیری پر از دست‌انداز خواهد بود. دولت اندونزی نیز شامل آن می‌شود.»

منبع: ایسنا