عضو هیئتمدیره فولاد سنگان:
محدودیت حملونقل و انرژی، مهمترین چالش صنعت فولاد است
عضو هیئتمدیره فولاد سنگان با اشاره به ظرفیتهای بالفعلنشده منطقه سنگان، محدودیتهای حملونقل، کمبود زیرساختهای ریلی و ناترازی انرژی را از مهمترین موانع تحقق کامل ظرفیت تولید در زنجیره فولاد دانست.
به گزارش معدننیوز، عضو هیئتمدیره فولاد سنگان با اشاره به ظرفیتهای بالفعلنشده منطقه سنگان، مهمترین چالش صنعت فولاد در این منطقه را محدودیتهای حملونقل و زیرساختهای ریلی دانست.
محمدمهدی روانفر با اشاره به شرایط اخیر گفت: با وجود آسیبهایی که به برخی زیرساختهای کشور از جمله فولاد مبارکه وارد شد، فولاد سنگان توانست با اتکا به مدیریت منسجم و همکاری شرکتهای همگروه، تولید خود را بدون وقفه و با حداکثر ظرفیت ادامه دهد.
او با تأکید بر جایگاه فولاد سنگان در زنجیره فولاد اظهار کرد: فولاد سنگان یکی از ارکان پایداری زنجیره ارزش فولاد مبارکه است و استمرار تولید بدون هماهنگی در سطح گروهی امکانپذیر نبود. به گفته وی، همافزایی میان شرکتهای گروه نقش مهمی در تداوم فعالیتها در شرایط سخت داشته است.
حمل ریلی و جادهای؛ مسیرهای ناگزیر انتقال مواد معدنی
روانفر در ادامه با اشاره به یکی از مهمترین چالشهای فولاد سنگان گفت: قرار گرفتن سنگان در شرق کشور باعث شده انتقال مواد به مراکز تولید و صادرات با سختی و هزینه بیشتری همراه باشد.
وی افزود: اتصال بهتر منطقه سنگان به مرکز کشور و تکمیل زیرساختها، یک ضرورت توسعهای است. به گفته او، اگرچه چالشها وجود دارد، اما قابل مدیریت هستند و تجربه امروز میتواند مبنای تصمیمگیری آینده باشد.
عضو هیئتمدیره فولاد سنگان با اشاره به ظرفیتهای حمل منطقه تصریح کرد: بخش قابل توجهی از توان تولیدی سنگان به دلیل محدودیتهای لجستیکی بالفعل نشده است. واحدهای فعال حملونقل تنها توان بارگیری تولید فعلی را دارند؛ در حالی که منطقه سنگان در صورت برخورداری از زیرساختهای لجستیکی مناسب، امکان تولید فراتر از این ارقام را دارد.
توسعه ریلی جایگزینپذیر نیست
روانفر با اشاره به تلاشهای انجامشده برای رفع گلوگاههای ریلی گفت: در سالهای گذشته با همکاری فولاد سنگان و نهادهای تخصصی، بخشی از محدودیتهای ریلی برطرف شد، اما این اقدامات کافی نیست و توسعه زیرساخت باید جدیتر دنبال شود.
او ادامه داد: برای جبران محدودیتها ناچار به استفاده از حمل جادهای شدیم و حدود ۵۰۰ دستگاه کامیون برای انتقال محصولات به کار گرفته شد، اما این راهکار جایگزین کامل توسعه ریلی نیست.
وی تأکید کرد: بدون مشارکت دولت، وزارت راه و شرکت راهآهن، امکان تکمیل شبکه لجستیکی وجود ندارد؛ زیرا حجم سرمایهگذاری در این حوزه بسیار بالاست.
فولاد سنگان؛ رکن مهم زنجیره فولاد مبارکه
روانفر با اشاره به نقش راهبردی این شرکت در زنجیره تأمین گفت: فولاد سنگان یکی از سرمایهگذاریهای استراتژیک فولاد مبارکه در زنجیره تأمین است و نقش مهمی در تأمین مواد اولیه دارد.
او افزود: در گروه فولاد مبارکه، شرکتهای معدنی و صنعتی در قالب یک زنجیره یکپارچه در کنار هم قرار گرفتهاند تا پایداری خوراک فولاد کشور تضمین شود. همین ساختار باعث شد در دورههای بحرانی، اختلال جدی در تأمین ایجاد نشود.
وی ادامه داد: در شرایطی که برخی تولیدکنندگان به دنبال بازار هدف برای فروش محصولات خود هستند، فولاد سنگان به واسطه تأمین مواد اولیه گروه فولاد مبارکه، با این چالش مواجه نخواهد شد.
مدل فعلی حکمرانی در زنجیره معدن و فولاد نیازمند اصلاح است
عضو هیئتمدیره فولاد سنگان در بخش دیگری از سخنان خود به چالشهای حکمرانی در صنعت اشاره کرد و گفت: یکی از مشکلات اصلی، ناهماهنگی میان تولید، مصرف و تنظیمگری است. تغییرات بازار بسیار سریعتر از اصلاح مقررات اتفاق میافتد و این موضوع باعث عدم تعادل در تأمین میشود.
او افزود: مدل فعلی که در آن دولت بهصورت مستقیم در تنظیم رابطه معدن و مصرفکننده دخالت دارد، انعطاف لازم را ندارد. راهحل این است که همراستایی عملیاتی میان استخراجکننده و مصرفکننده شکل بگیرد، نه صرفاً قراردادهای رسمی.
روانفر تأکید کرد: شرکتهای بزرگ مصرفکننده باید در قالب کنسرسیومهای معدنی در فرآیند استخراج و مدیریت زنجیره مشارکت داشته باشند تا کنترل بهتری بر کیفیت، کمیت و زمانبندی تأمین ایجاد شود.
به گفته وی، تحقق حدود ۵۰ درصدی برنامه تولید در سال گذشته نشان داد مدل فعلی کارآمدی کافی ندارد و نیازمند اصلاح ساختاری جدی است.
ناترازی انرژی همچنان مانع تولید پایدار فولاد است
روانفر در ادامه با اشاره به چالش انرژی گفت: قطعیها و محدودیتهای برق و گاز در برخی دورهها بر تولید اثر گذاشته و این موضوع نیازمند برنامهریزی ملی است.
او تصریح کرد: تولید پایدار در صنعت فولاد بدون تأمین پایدار انرژی ممکن نیست و این موضوع باید همزمان با توسعه زیرساختهای حملونقل و اصلاح زنجیره تأمین دیده شود.
عضو هیئتمدیره فولاد سنگان افزود: ظرفیت قابل توجهی از تولیدات ما به دلیل ناترازی انرژی محقق نمیشود. اگر این موضوع را در کنار چالشهای لجستیکی قرار دهیم، عملاً این صنعت میتواند از اهداف ریلگذاریشده خود فاصله بگیرد.
توسعه صنایع بالادستی، شرط شکوفایی صنعت فولاد
روانفر با اشاره به وضعیت اهداف توسعهای صنعت فولاد گفت: طرحهای توسعهای در سالهای گذشته در سراسر کشور اجرا شده و تلاشهایی برای ارتقای ظرفیتها انجام شده است، اما همچنان فاصله معناداری میان وضعیت فعلی تولید و اهداف کلان وجود دارد.
او افزود: اگرچه هدفگذاری ۵۵ میلیون تن فولاد مطرح بوده، اما تولید واقعی در محدوده ۳۲ تا ۳۳ میلیون تن باقی مانده است.
وی در توضیح دلایل این فاصله گفت: یکی از مهمترین مسائل این است که زنجیره تولید در بخش بالادستی به اندازه کافی تکمیل نشده است. در حوزه تأمین خوراک، کنسانتره، گندله و زیرساختهای مرتبط، سرمایهگذاری کافی انجام نشده یا طرحها به بهرهبرداری کامل نرسیدهاند.
به گفته روانفر، برای رسیدن به ظرفیت ۵۵ میلیون تن، نخستین و مهمترین اقدام، سرمایهگذاری جدی در تأمین خوراک و تکمیل زنجیره از معدن تا واحدهای فرآوری و ذخیرهسازی است.
رشد معدن، پایه توسعه اشتغال و اقتصاد منطقهای
روانفر با تأکید بر اثرات گسترده توسعه معدن گفت: در صنعت معدن، هر تغییر در انتهای زنجیره تولید، مستقیماً در ابتدای زنجیره اثر میگذارد. به این معنا که اگر یک میلیون تن به ظرفیت تولید اضافه شود، در بخش معدن باید بین دو تا دو و نیم برابر آن ظرفیت تأمین مواد اولیه ایجاد شود.
او افزود: صنایع مادر مانند معدن، فولاد، انرژی و حملونقل نقش پایهای در اقتصاد کشور دارند و بدون آنها هیچ زنجیره صنعتی پایداری شکل نمیگیرد.
وی با اشاره به اثرات اجتماعی توسعه معدن تصریح کرد: هر پروژه توسعهای در این صنعت، به معنای ایجاد اشتغال مستقیم و غیرمستقیم برای هزاران نفر است و این اشتغال به شکلگیری خدمات، حملونقل، اسکان و توسعه شهری در مناطق مختلف منجر میشود.
سرمایهگذاری در زنجیره معدن، کمریسک و پایدار است
روانفر با اشاره به مدل سرمایهگذاری در فولاد سنگان و فولاد مبارکه اظهار کرد: سرمایهگذاریهایی که در حوزه گندلهسازی و کنسانترهسازی انجام شده، از جنس سرمایهگذاریهای منطقی و پایدار است؛ زیرا این سرمایهگذاریها مستقیماً به مصرف نهایی و نیاز واقعی زنجیره تولید متصل هستند.
او گفت: هرجا سرمایهگذاری به تولید وصل باشد، هم از نظر پایداری مطمئنتر است و هم از نظر بازگشت سرمایه امنیت بیشتری دارد؛ هرچند چالشهای اجرایی خود را نیز خواهد داشت.
رفع تحریمها میتواند ظرفیت معدن ایران را چند برابر کند
عضو هیئتمدیره فولاد سنگان با اشاره به ظرفیتهای طبیعی کشور گفت: اگر دسترسی به بازارهای جهانی تسهیل شود، سرمایهگذاری خارجی جذب شود و فناوریهای روز وارد کشور شود، صنعت معدن ایران میتواند به یکی از توانمندترین بخشهای اقتصادی تبدیل شود.
او افزود: ایران از نظر تنوع و تراکم مواد معدنی در سطح بالایی قرار دارد، اما بخش قابل توجهی از این ظرفیت هنوز اکتشاف نشده یا به مرحله بهرهبرداری نرسیده است.
روانفر تأکید کرد: ورود فناوریهای نوین، روشهای جدید اکتشاف و استخراج و سرمایهگذاری پایدار میتواند ظرفیت تولید را چند برابر کند و امکان استفاده بهینهتر از منابع معدنی کشور را فراهم سازد.
نگاه یکپارچه به زنجیره تولید، شرط توسعه پایدار
روانفر در پایان گفت: توسعه پایدار زمانی اتفاق میافتد که نگاه ما به کل زنجیره تولید، از اکتشاف و استخراج تا فرآوری و بازار، یک نگاه یکپارچه و هماهنگ باشد.
او تأکید کرد: اگر این نگاه جامع شکل بگیرد، ظرفیت تولید افزایش مییابد، اشتغال پایدار ایجاد میشود و سرمایهگذاریهای ملی به شکل مؤثرتری به نتیجه خواهد رسید؛ در نهایت نیز کل اقتصاد کشور از آن منتفع خواهد شد.