معدننیوز بررسی کرد:
سرمایهگذاری آمریکا برای استخراج تنگستن و کاهش وابستگی به چین
شرکت «پاتریوت کریتیکال مینرالز» قصد دارد از یک سایت معدنی متروکه در ایالت کمجمعیت نوادا تنگستن استخراج کند؛ مادهای مهم که در صنایع هوافضا، تجهیزات صنعتی و ابزارهای برش کاربرد دارد. این شرکت برای تأمین مالی پروژه ۳۰۰ میلیون دلاری خود از وزارتخانههای دفاع و انرژی آمریکا درخواست کمک کرده است؛ اقدامی که در چارچوب تلاش دولت دونالد ترامپ برای افزایش تولید داخلی مواد معدنی حیاتی و کاهش وابستگی به چین انجام میشود.
به گزارش معدننیوز، شرکت پاتریوت کریتیکال مینرالز که تنها یک دارایی معدنی در اختیار دارد، قصد دارد عملیات استخراج در پروژهای به مساحت ۳۰۰ جریب، معادل ۱۲۱ هکتار، را تا اواسط سال ۲۰۲۹ آغاز کند.
برودی ساترلند، مدیرعامل پاتریوت، در گفتوگویی اظهار کرد: «بدیهی است که دولت کنونی بهشدت حامی توسعه است و بسیاری از این طرحها را پیش میبرد.»
با این حال، هدفگذاری شرکت برای آغاز فعالیت با کمبود کارکنان دولتی مواجه شده است؛ نیروهایی که باید درخواستهای مربوط به پروژه، از جمله ارزیابی زیستمحیطی، را بررسی کنند. دونالد ترامپ در سال ۲۰۲۵ شمار کارکنان غیرنظامی دولت فدرال را بیش از ۱۰ درصد کاهش داد.
ورود میلیاردها دلار سرمایه دولتی به بخش مواد معدنی حیاتی
به نظر میرسد وضعیت پاتریوت بازتابدهنده روندی گستردهتر در صنعت مواد معدنی حیاتی آمریکا باشد.
از زمان بازگشت ترامپ به کاخ سفید در سال گذشته، سرمایههای زیادی—بخش قابلتوجهی از سوی نهادهای دولتی—به این بخش سرازیر شده است. بر اساس گزارش نشریه تخصصی «نورثرن ماینر»، دولت ترامپ در مجموع ۱۸.۶ میلیارد دلار در حوزه مواد معدنی حیاتی سرمایهگذاری کرده است.
عناصر ۱۷گانه خاکهای کمیاب نیز در زمره این مواد قرار دارند. این عناصر به دلیل دشواری استخراج و فرآوری «کمیاب» نامیده میشوند، نه لزوماً به دلیل فراوانی اندک در پوسته زمین.
سال گذشته، وزارت دفاع آمریکا توافقی با شرکت «امپی متریالز»—بزرگترین تولیدکننده آمریکایی فلزات خاکهای کمیاب—امضا کرد که بر اساس آن ۴۰۰ میلیون دلار در این شرکت سرمایهگذاری میکند و میتواند حداکثر ۱۵ درصد از سهام آن را در اختیار بگیرد.
شرکت «یواسای ریر ارث»، یکی دیگر از نامهای مطرح این صنعت، نیز در ژوئیه اعلام کرد که ممکن است ۱.۶ میلیارد دلار حمایت مالی از وزارت بازرگانی آمریکا دریافت کند. این شرکت همچنین شرکت همچنین بهطور جداگانه یک طرح تأ ۱.۵ میلیارد دلاری را نهایی کرده است.
توسعه تولید آهنربا و معادن خاکهای کمیاب
یواسای ریر ارث برنامههایی برای افزایش ظرفیت تولید آهنربا در ایالت اوکلاهما دارد و قصد دارد یک پروژه معدنی در تگزاس را به سمت تولید تجاری، از سال ۲۰۲۸، پیش ببرد.
این شرکت انتظار دارد تا سال ۲۰۲۹ ظرفیت تولید آهنربای آن به حداکثر ۱۰ هزار تن در سال برسد.
سخنگوی یواسای ریر ارث گفت: «بهطور کلی، صنعت خاکهای کمیاب طی چند سال گذشته پیشرفت معناداری داشته است. سرمایهگذاریها افزایش یافته و حمایت سیاستی دوحزبی از تقویت زنجیرههای تأمین مواد معدنی حیاتی نیز رشد کرده است؛ هرچند ایجاد زنجیرههای تأمین مقاوم و متنوع، همچنان تلاشی بلندمدت خواهد بود.»
برتری چین در استخراج و فرآوری
بر اساس گزارش مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی، یک اندیشکده آمریکایی، چین حدود ۶۰ درصد از تولید معدنی خاکهای کمیاب جهان و نزدیک به ۹۰ درصد از فرآوری و پالایش آن را در اختیار دارد.
پکن در سالهای اخیر با تشدید کنترلهای صادراتی بر خاکهای کمیاب و دیگر مواد معدنی حیاتی، بیش از پیش از سلطه خود بر بازار استفاده کرده است؛ تنگستن نیز در شمار این مواد قرار دارد.
چین در سال ۲۰۲۴، در واکنش به محدودیتهای فناوری و تجاری آمریکا، صادرات مواد معدنی حیاتی آنتیموان، گالیوم و ژرمانیوم به اییت را تع ممنوع کرد. اگرچه پکن در نوامبر سال گذشته این ممنوعیت را تعلیق کرد، دادههای گمرکی چین نشان میدهد صادرات محصولات اصلی آنتیموان و گالیوم و همچنین بیشتر محصولات عمده ژرمانیوم به آمریکا همچنان در سطح پایینی باقی مانده است.
پکن امسال همچنین ۱۰ نهاد آمریکایی، از جمله امپی متریالز و یواسای ریر ارث، را در فهرست کنترل صادرات خود قرار داد.
فاصله قیمتی آمریکا با چین
تحلیلگران میگویند دستیابی آمریکا به سطح تولید مواد معدنی حیاتی چین، آن هم با قیمتهای رقابتی، سالها زمان خواهد برد؛ زیرا افزایش مقیاس تولید از نظر فنی پیچیده است.
بر اساس تحلیلی که مؤسسه اساندپی گلوبال در ماه مه منتشر کرد، قیمت خاکهای کمیاب در آمریکا دو تا پنج برابر قیمتهای نقدی این مواد در چین بوده است.
به گفته جان هایکاوی، رئیس شرکت مشاوره صنعتی «استورمکرو کپیتال» در تورنتو، روند سرمایهگذاری در آمریکا از سال ۲۰۲۲ وابستگی این کشور به واردات از چین را کاهش داده است؛ اما این وابستگی از سال گذشته کاهش بیشتری نداشته است.
او افزود: «آمریکا در مسیر استقلال در زمینه خاکهای کمیاب حرکت میکند، اما تحقق این هدف به سرمایهگذاری مستمر و مشارکت معادن کشورهای دیگر نیز نیاز خواهد داشت.»
چالشهای زیستمحیطی و مقررات ایالتی
جولی کلینگر، دانشیار مؤسسه مطالعات زیستمحیطی نلسون در دانشگاه ویسکانسین-مدیسن، گفت توسعهدهندگان معادن جدید در آمریکا با مقررات زیستمحیطی متفاوتی در ایالتهای مختلف مواجهاند.
به گفته او، محدودیتهای زیستمحیطی در جنگلهای ملی یا مناطق نزدیک به مسیرهای اصلی آب، امری رایج است.
کلینگر افزود خریداران مواد معدنی همچنان به دلیل قیمتهای پایین چین راههایی برای تأمین نیاز خود از این کشور پیدا میکنند، اما در عین حال برای مقابله با ریسکهای ژئوپولیتیکی، به تأمینکنندگان داخلی به عنوان یک «پوشش ریسک» نگاه دارند.
نگرانی درباره پراکندگی و تداوم منابع مالی
تحلیلگران همچنین درباره میزان تحقق منابع مالی اعلامشده تردید دارند.
چارلز فلین، ژنرال بازنشسته آمریکایی، در گزارشی که ماه گذشته از سوی پلتفرم «ژئومکانیکس.آیاو» برای مهندسان ژئوتکنیک منتشر شد، هشدار داد که بخشی از منابع مالی به جای توزیع طی چند سال، بهطور ناگهانی اختصاص مییابد.
در این گزارش آمده است که یک کمک مالی ۲۰۰ میلیون دلاری، هیچ بودجهای برای ۱۸ ماه بعد باقی نگذاشته است.
کلینگر گفت: «امیدواران زیادی وجود دارند و در این بخش نیز هیاهوی زیادی به راه افتاده است.»
او افزود: «در حال حاضر پول زیادی به این حوزه سرازیر میشود و اگر این منابع به ایجاد زنجیره تأمین منجر شوند، بهترین سناریو این است که شاهد رشد بیشتر این بخش باشیم.»