رکورد واردات نفت آمریکا به آسیا هم جواب نداد؛ بحران عرضه در راه است؟

به گزارش معدن‌نیوز، واردات نفت خام آمریکا به آسیا افزایش یافته است، اما این حجم بی‌سابقه به هیچ وجه برای جبران کمبود ناشی از محموله‌های نفت از دست رفته خاورمیانه کافی نبوده است.

واردات نفت خام از آمریکا به آسیا در ماه مه به ۶۳.۵۶ میلیون بشکه رسید که بیشترین میزان برای یک ماه به شمار می‌رود. در عین حال، نفت بیشتری از آمریکا در راه این منطقه است. شرکت اطلاعات انرژی کپلر، ورود ۲.۳۲ میلیون بشکه در روز در ژوئن و ۳.۰۷ میلیون بشکه در روز در ژوئیه را ردیابی کرده است. این حجم بیش از دو برابر میانگین ۱.۳۷ میلیون بشکه در روز نفت خام آمریکا است که آسیا در سه ماه منتهی به پایان فوریه وارد کرده بود.

از زمان آغاز تجاوز آمریکایی صهیونی به ایران در ۲۸ فوریه (۹ اسفند) و مختل شدن ترانزیت حدود ۲۰ درصد از نفت خام و فرآورده‌های نفتی جهان از مسیر تنگه هرمز، واردکنندگان آسیایی برای جبران کمبود عرضه نفت خاورمیانه، واردات از آمریکا را افزایش داده‌اند.

هرچند عرضه نفت از خلیج فارس ادامه دارد، اما حداقل ۱۰ میلیون بشکه در روز از عرضه نفت این منطقه به دلیل اقدامات تنش‌زای آمریکا در جنوب ایران، همچنان در دسترس بازار نیست.

حدود ۱.۲ میلیون بشکه در روز نفت خام در ماه مه از طریق تنگه هرمز به آسیا رسید، اما این میزان در مقایسه با میانگین ۱۳.۵۴ میلیون بشکه در روز در سه ماه منتهی به فوریه، کاهش شدیدی را نشان می‌دهد.

میزان محموله‌های از دست رفته‌ای که از طریق این مسیر عرضه می‌شدند، از حجم اضافی که آسیا از آمریکا و همچنین از سایر صادرکنندگان در قاره آمریکا و آفریقا دریافت کرده است، فراتر می‌رود. طبق داده‌های کپلر، میزان واردات نفت خام به آسیا از راه دریا در ماه مه، ۱۹.۴۷ میلیون بشکه در روز بود که نسبت به ۱۸.۷ میلیون بشکه در روز در ماه آوریل، که کمترین میزان در بیش از ۱۰ سال گذشته بود، افزایش داشته است. با این حال، حتی واردات بیشتر در ماه مه نیز ۲۲ درصد کمتر از میانگین ۲۴.۸۲ میلیون بشکه در روز برای سه ماه منتهی به پایان فوریه بود.

این وضعیت به معنای از دست رفتن بیش از ۵ میلیون بشکه در روز از عرضه است؛ موضوعی که در نهایت می‌تواند پالایشگاه‌های آسیا را با انتخاب‌های دشواری مواجه کند.

واردکنندگان آسیایی تاکنون توانسته‌اند با مجموعه اقداماتی شامل استفاده از ذخایر تجاری و در برخی موارد ذخایر استراتژیک و همچنین کاهش نرخ پالایش، پالایشگاه‌ها را فعال نگه دارند. با این حال، اکنون این پرسش مطرح است که جهان تا چه مدت می‌تواند به برداشت از ذخایر ادامه دهد و در نهایت پالایشگاه‌ها چه زمانی ناچار خواهند شد در بحبوحه کمبود نفت خام، تولید خود را به میزان قابل توجهی کاهش دهند.

بحران در راه است؟

اگر تنگه هرمز در هفته‌های آینده بازگشایی نشود و به طور پایدار باز نماند، احتمالا قیمت سوخت‌های پالایش‌شده برای کاهش تقاضا افزایش خواهد یافت.

آسیا که حدود ۸۰ درصد از حجم معمول نفت مورد نیاز خود را از طریق تنگه هرمز دریافت می‌کرد، بیشترین آسیب را متحمل می‌شود و احتمالا کشورهای کمتر توسعه‌یافته و واردکننده سوخت مانند بنگلادش، فیلیپین و پاکستان زودتر از دیگران این مشکل را تجربه خواهند کرد.

بر اساس گزارش رویترز، همچنین در آمریکا نیز احتمالا سوالات فزاینده‌ای درباره کاهش سریع ذخایر در بحبوحه صادرات بی‌سابقه نفت خام و فرآورده‌های نفتی مطرح خواهد شد. سیاستمداران آمریکایی از هر دو حزب اصلی تمایل دارند تمرکز زیادی بر مسائل داخلی داشته باشند و به راحتی می‌توان تصور کرد که آنها به طور فزاینده‌ای با صادرات نفت و سوخت مخالفت کنند، زیرا این باور اشتباه را دارند که این اقدام به نوعی قیمت‌های خرده‌فروشی در داخل را کاهش می‌دهد.